Een gezonde relatie

- wanneer rust niet saai is, maar nieuw -

Wat betekent het nu eigenlijk écht, wanneer we spreken over liefde, aantrekking en verbinding? En hoe voelt dat concreet in je lichaam?

Stel je voor dat je iemand ontmoet bij wie je kan landen. Iemand die aanwezig is, rustig, voorspelbaar en veilig aanvoelt. Je merkt dat je jezelf kan zijn, zonder masker, zonder spanning. En toch sluipt er iets binnen wat je niet verwacht had: saaiheid. Je raakt even in de war.

Want stel je nu een andere ontmoeting voor. Iemand die intens voelt. Spannend. Vol vuur en passie. Je hele lichaam roept: “Dit is het!” Aantrekking, chemie, onrust. Alles staat aan.

Maar... is dat liefde? Wat als we hierin een activatie van het zenuwstelsel verwarren met liefde?

De eerste persoon voelde stabiel, betrouwbaar, zacht en rustig. Een veilige partner. De tweede voelde intens, onvoorspelbaar, vurig en avontuurlijk. En vaak worden we verliefd op avontuur, terwijl we diep vanbinnen verlangen naar veiligheid. We zoeken veiligheid bij iemand die ons dat nooit kan geven. Dat gevoel van intensiteit lijkt op verbinding, maar is vaak niets anders dan overleven.

Het 'vuur' dat we ervaren, is vaak het zenuwstelsel dat geactiveerd wordt doordat het oude patronen herkent: emotionele afwezigheid, onvoorspelbaarheid thuis, liefde die je moest verdienen, trauma-bonding.

De rustige ander voelt dan niet fijn, maar vreemd. Niet omdat die persoon saai is,maar omdat jouw systeem veiligheid niet (her)kent. Je zenuwstelsel is verliefd op prikkels, niet op rust en veiligheid.

En daardoor lijkt iemand die wél beschikbaar is, die jou ziet en voor je kiest, plots saai. Maar dat is geen saaiheid, het is rust en net dat voelt onbekend. En onbekend voelt onveilig wanneer je nooit echte veiligheid hebt gekend. Je kiest geen foute partners. Je kiest het gekende patroon en jaagt op intensiteit. Maar liefde vraagt iets anders: vertragen, her-imprint en leren ontvangen. 

Wist je dat je lichaam elk moment onthoudt waarop je glimlachte om jezelf te beschermen, elke 'ja' die 'nee' betekende, elk moment dat je je adem inhield in plaats van te spreken?

Je lichaam onthoudt elke overlingsreactie die je ooit had. Die herinneringen leven voort in spierspanning en in je zenuwstelstel dat uit zich in vermoeidheid, angst, ontstekingen en weerstand.

Heling begint wanneer je lang genoeg pauzeert om te voelen wat het lichaam zegt. 

Met liefs en tot snel!

Inge 🌸